این فیلم که اولین اثر از مجموعه فیلم‌های برنامه‌ریزی‌شده درباره فیلم‌سازان رادیکال توسط نیکول برنز منتقد فیلم و فیلیپ گراندریو فیلم‌ساز است، پرتره‌ای از ماسائو آداچی ارائه می‌دهد؛ کسی که در جریان موج نوی ژاپن در دهه ۱۹۶۰ به عنوان فیلم‌نامه‌نویس برای ناگیسا اوشیما و کوجی واکاماتسو مطرح شد و مجموعه‌ای از فیلم‌های آوانگارد را کارگردانی کرد که سیاست‌های رادیکال را با ژانر بهره‌کشی جنسی پیوند می‌زد. بازدید سال ۱۹۷۱ او از کمپ آموزشی جبهه مردمی برای آزادی فلسطین (PFLP) در راه بازگشت از کن، منجر به ساخت بدنام‌ترین فیلم آداچی شد؛ مستند تبلیغاتی «ارتش سرخ/PFLP: اعلام جنگ جهانی» که آن را به همراه واکاماتسو کارگردانی کرد. کمی بعد، آداچی به یک شاخه منشعب از ارتش سرخ ژاپن در لبنان پیوست و از سال ۱۹۷۴ تا زمان اخراجش به ژاپن در سال ۱۹۹۷ به دلیل تخلفات گذرنامه، در آنجا ماند.

مستند «به عبارتی قاتل زنجیره‌ای» به بررسی تحولات اجتماعی و سرکوب‌های سیاسی می‌پردازد که ژاپن را در دهه ۱۹۶۰ تکان داد و پرتره‌ای از نوریو ناگایاما، قاتل زنجیره‌ای نوزده ساله ارائه می‌دهد. این فیلم با محکوم کردن جنجال‌آفرینی رسانه‌ها، با قرار دادن جنایات این مرد جوان در بستر بزرگتر محیط زندگی‌اش، به او چهره‌ای انسانی می‌بخشد.

یک گروه انقلابی شبه‌نظامی به دلیل خیانت از هم می‌پاشد و اعضای آن به ورطه پارانویا و انحطاط جنسی سقوط می‌کنند.

سه دانشجو تعطیلات خود را در کنار دریا می‌گذرانند، جایی که آن‌ها را با کره‌ای‌ها اشتباه می‌گیرند؛ اقلیتی که در ژاپن به دیده تحقیر به آن‌ها نگریسته می‌شود. این ماجرا به یک داستان جنایی تبدیل می‌شود.

یک مرد کره‌ای در ژاپن به اعدام محکوم می‌شود اما به طرز معجزه‌آسایی از اجرای حکمش جان سالم به در می‌برد و مقامات را در مورد اقدام بعدی خود دچار وحشت و سردرگمی‌گمی می‌کند.

کارآگاهی که در حال تحقیق درباره یک متجاوز زنجیره‌ای است، کشف می‌کند که او و فرد جانی از یک تبار مشترک از افراد فاسد و منحرف هستند؛ شجره‌نامه‌ای از منحرفان جنسی و خشن که در دوره‌های میجی، تایشو و شووا امتداد یافته و حتی تا دوره ادو نیز قابل ردیابی است.

مردی دوست‌دخترش را در آپارتمان کوچک خود بسته نگه می‌دارد و او را شکنجه می‌کند. دختر برهنه شده، تحت انواع بندبازی و اسارت قرار می‌گیرد، شلاق می‌خورد و با تیغ ریش‌تراشی شکنجه می‌شود.